امسال به علت مشکلات شدید کاری نتونستم بروز بشم هرچند که برنامه قابل توجهی هم نداشتم که برای دوستان گزارش بدم. به هر حال از همه دوستان به خاطر این وقفه عذر خاهی میکنم.

نوروز امسال رو با یک صعود فری سولو در شهرستان دورود شروع کردم. که البته عکسی ازش ندارم چرا که اصلا قراری بر این صعود نداشتم. با عده ای از دوستان اهل دورود برای بازدید از آبشار زیبای "درسفر"(دره اسفر)  به این منطقه رفته بودیم که دیواره ای حدود ۱۰۰ متری در سمت چپ آبشار نظر من رو جلب کرد. حس کنجکاوی من رو به پای این دیواره رسوند. با کمال تعجب دیدم که این دیواره قابلیت بالایی برای گشایش مسیر داره. بعد از صعود قسمتی از دیواره  پایین اومدم و با کیسه پودر و کفش سنگ برگشتم و برای بررسی بهتر شروع به صعود کردم. دوستانم که نگران من بودن و این کار رو دیوونگی میدونستن از پایین من رو به برگشت تشویق می کردن که شاید همین باعث شد که من این کار رو به اتمام برسونم و اولین صعود فری سولوی خودم رو با درجه سختی ۹/۵  (به دیدگاه بنده!) انجام بدم. مسیر فاقد کلاهک بود و در نقاط محدودی با شیب منفی البته کوتاه مواجه شدم. مسیرهای کناری با تعداد کلاهک زیاد و شیب های منفی برای صعودهای طبیعی و مصنوعی بسیار مناسب بودند. بعد از صعود هم میشه از بالای آبشار و از مسیر عادی فرود اومد. در بالای دیواره هم تعداد زیادی لاله واژگون وجود داره که البته در فصل بهار قابل رویت هستن.

صعود دوم در دیواره سرطاق کرمانشاه و به روش سولو انجام شد که ترکیبی از مسیر های هوک و مسیر دیگه ای که نمی شناختم بود. این صعود به علت کمبود طناب و بدقولی آقایان صفتدر ظهوری و غلامرضا عمیقی ناتمام ماند. چراکه راهنمای من در انتخاب مسیر در کرمانشاه ایشان بودند. به هر حال صعودهای کوتاه و طبیعی حاصل تلاش ۲ روزه من در کرمانشاه بود.

بعد از عزیمت به تهران اینجانب تا هم اکنون حتی دستم به طناب و سنگ نخورده چه برسه به رفتن برنامه درست و حسابی. دعا کنید یکم وقتم آزاد بشه تا به گرده آلمانها تو خرداد برسم!

یا حق

دیواره سرطاق و طناب فرود من!!!